با تو از غروره سنگ دم میزدم

بی تو من دمی ندارم واست از سنگ بگم

                     واست از غروره این دلشده تنگ بگم

دله من جاریه در روده چشات

                     تا بیادو برسه به غربته گرمه نگات

تا رسیدم به نگاهت دلمو قربونی کردم

                    پایه هرچی هستو نیست پای گرمای صدات

دله من ذره ای شد تویه نگات

                    و نوشت عزیزه من  منم که میمیرم برات